नमस्कार! ह्या नूतन वर्षाच्या पहिल्या वहिल्या ज्य ोती अंकापासून एक नवा प्रयत्न करून बघत आहोत - NEOMM चित्र दर्पण.
लहान असल्यापासूनच नाटक, सिनेमा आणि एकंदरितच टीव्हीच आकर्षण. त्यात कलेची आवड जोपासण्यावर भर देणारे आई बाबा लाभल्या मुळे सहजच चित्रकला, संगीत, नाट्यछटा, नाट्य वाचन, पेटी वाजवणे, बालनाट्य, कविता लिहिणे इत्यादी बरेच छंद शाळे पासून महाविद्यालयापर्यंत हाताळून झाले. त्यातले बरेच छंद काळाच्या ओघात सुटले, पण चांगल्या चांगल्या कलाकृती बघण्याची आवड मात्र कायम राहिली. मग ते नाटक असो, सिनेमा असो वा नुकत्याच आलेल्या वेब सिरीज असो, वेगवेगळ्या genre च्या/विषयाच्या कलाकृती पाहण्याचं आकर्षण आजही लहानपणी होतं तितकंच आहे. चांगली कलाकृती बघून, त्यातील पात्र, कथा, पट कथा, cinematography, पार्श्वसंगीत, आणि दिग्दर्शकाची भूमिका अश्या एक ना अनेक विषयांवर आम्ही तासनतास चर्चा करू शकतो. ह्या सिने विश्वाचं ईतकं अप्रूप आणि वेड आहे, म्हणूनच विचार केला की आपल्याला ज्यातून आनंद मिळतो, ते इतरांन बरोबर का वाटू नये?
आणि म्हणूनच हा प्रयत्न - NEOMM चित्र दर्पण. आपल्या ज्योती मासिकाच्या अंकात सिने विषयांवरचा एक स्तंभ, जिथे आम्ही आम्हाला काही आवडलेल्या निवडक कलाकृती आणि त्या का पहाव्यात हे व्यक्त करू. काही जुन्या, काही नव्या, काही विस्मरणातल्या, काही मुख्य प्रवाहत्याला, काही स्वतंत्र कलाकृती, काही ओळखीतल्या, तर काही अनोळखी, विविध भाषांमधील, पण अमेरिकेत सहज उपलब्ध असतील, बघता येतील अश्या कलाकृतींचा समावेश ह्या स्तंभात असेल.
किल्ला
२०१४ मध्ये प्रदर्शित झालेल्या ह्या चित्रपटाला मराठी सिनेमात एक milestone चित्रपट नक्कीच म्हणता येईल. "Coming of age" हा विषय शांत आणि प्रामाण िकपणे पण तितक्याच संवेदनशील पद्धतीने मांडण्यात हा चित्रपट खरंच यशस्वी ठरतो. अविनाश अरुण दिग्दर्शित हा चित्रपट चिन्मय नावाच्या एक शहरात वाढलेल्या लहान मुलाची कथा सांगतो जो त्याच्या आईच्या नोकरीच्या निमित्ताने कोकणातील एका छोट्या शहरात राहायला गेलाय आणि वाढत्या वयात तेथील जीवनाशी जुळवून घेण्यासाठी संघर्ष करतोय.
नाट्यमय वळणांवर अवलंबून राहण्याऐवजी, ही कथा छोट्या, दैनंदिन क्षणांमधून उलगडते - शाळेतील विचित्र सुरुवातीचे दिवस, तात्पुरती मैत्री आणि अनेकदा आयुष्यातील बदलांसोबत येणारी शांतता आणि एकटेपणा. हे संयमी कथाकथन चित्रपटाला एक वेगळीच सखोलता देतं, ज्यामुळे प्रेक्षकांना चिन्मयच्या भावना सहज कळतात आणि त्याला येणारे अनुभव आपलेसे वाटतात.
चित्रपटाची सर्वात मोठी ताकद म्हणजे त्याची सिनेमॅटोग्राफी मधून उलगडणारी कथा. अविनाश अरुण एक कुशल सिनेमॅटोग्राफर देखील आहेत. ते चिन्मयची भावनिक स्थिती प्रतिबिंबित करण्यासाठी कोकणातील लँडस्केप्सचा योग्य वापर करतात. कॅमेरा अनेकदा पावसाने भिजलेल्या किल्ल्यांवर, वळणदार रस्त्यांवर आणि शांत समुद्रकिनाऱ्यावरील दृश्यांवर रेंगाळतो, ज्यामुळे मुलाच्या आतील जगाचे प्रतिबिंब पडणारा एक चिंतनशील मूड तयार होतो. हे दृश्य केवळ वातावरण समृद्ध करत नाहीत तर वातावरणाला स्वतःहून एका पात्रासारखे वाटू देतात आणि प्रेक्षकांना एका लहान शहरातील जीवनाच्या लयीत बुडवून टाकतात.
किल्लाचा आणख ी एक भाग उत्कृष्ट आहे तो म्हणजे त्याचे अभिनय, विशेषतः त्यातील बालकलाकारांनी केलेला अभिनय. मुले खऱ्या मुलांसारखी वागतात - गोंधळलेली, खेळकर, कधीकधी क्रूर आणि अनेकदा अनपेक्षितपणे दयाळू. अर्चित देवधरचा चिन्मय ह्या पात्राचा मुख्य अभिनय विशेषतः उल्लेखनीय आहे, जो नवख्या अपरिचित स्थळी राहायला आलेल्या मुलाची असुरक्षितता आणि लवचिकता टिपतो. संवाद नैसर्गिकरित्या व्यक्त होतात, जे चित्रपटाच्या वास्तववादात भर घालतात आणि प्रेक्षक आणि पात्रांमध्ये भावनिक संबंध निर्माण करण्यास मदत करतात.
विचारशील, पात्र-केंद्रित चित्रपटांचा आनंद घेणाऱ्या लोकांना किल्ला विशेष आवडेल. किल्ला त्याच्या कथेत घाई करत नाही किंवा मेलोड्रामावर अवलंबून राहत नाही, त्याऐवजी, तो दररोजच्या अ नुभवांमधून येणाऱ्या सूक्ष्म भावनिक वाढीवर लक्ष केंद्रित करतो. शेवटी, चित्रपट प्रेक्षकांना बालपण, बदल आणि मैत्रीच्या महत्त्वाबद्दल शांत आणि उबदारपणाची भावना देतो. जिव्हाळ्याचं कथाकथन आणि सक्षम सुंदर रचलेल्या सिनेमॅटोग्राफीमुळे किल्ला एक संस्मरणीय अनुभव ठरतो.
किल्ला हा चित्रपट तुम्ही Zee5, Amazon Prime आणि YouTube वर बघू शकता.
Trailer: https://youtu.be/t3B_WzebSHM?si=2yBEaEvVwCvBzWGe
आदित्य घाटपांडे, अश्विन घाटपांडे